Frantsesko DiPierro : ΒΑΣΙΛΙΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ .

by e-Leros
Frantsesko DiPierro

Ελλάδα 1940 – 1949…. Η τραγική για τον ελληνικό λαό εποχή που στιγματίστηκε από τις τέσσερις πληγές. Πόλεμο… Κατοχή… Αντίσταση…. Εμφύλιο…
Από τον μήνα Μάρτη του 1946 έως και τον Αύγουστο του 1949 διήρκεσε ο ανελέητος εμφύλιος πόλεμος των Ελλήνων. Έλληνας να σκοτώνει Έλληνα… ότι πιο τραγικό, ότι ποιο ανατριχιαστικό μπορεί να περάσει από το μυαλό ενός ανθρώπου. Τα ανθρώπινα θύματα του εμφύλιου πολέμου ήταν γύρω στις ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ! Και αναμφίβολα τα τραγικότερα θύματα σε ένα πόλεμο είναι πάντα τα ανυπεράσπιστα παιδιά.

Λέρος …. 24 του Οκτώβρη 1948, ο Βασιλιάς Παύλος μαζί με την Φρειδερίκη επισκέπτεται το νησί μας ,με σκοπό να δουν από κοντά τις κτιριακές υποδομές που άφησε η Ιταλική κατοχή. Έτοιμα κτήρια, στρατώνες που διέθεταν σύγχρονες υποδομές για την εποχή εκείνη.
Ήταν 2 Μαρτίου του 1949 όταν το πολεμικό πλοίο ‘’Μαχητής’’ έφερε τους πρώτους εκατό μαθητές στην βομβαρδισμένη από τους Γερμανούς προβλήτα του Αι Γιώργη.

Παιδιά από δεκαπέντε έως και είκοσι χρόνων, φιλοξενούνται και στεγάζονται για πρώτη φορά στον στρατώνα των ναυτών « Μαριναι» (το μετέπειτα 16ο περίπτερο στέγασης ψυχασθενών ). Τον Μάιο του 1949 οι μαθητές είναι περισσότεροι από επτακόσιοι, και προς το τέλος του χρόνου ο αριθμός διπλασιάζεται.

Οι μαθητές χρησιμοποιούν για την πρακτική τους εξάσκηση το τετραώροφο Ιταλικό κτίριο που στέγαζε μέχρι και το 1943 τα πληρώματα των υποβρύχιων. Επειδή οι μαθητές ήταν πολλοί, για την καλύτερη διαβίωση τους χρησιμοποιήθηκε και το κτίριο που στέγαζε τους Ιταλούς αεροπόρους ‘’CASERMA – AVIERI’’ το μετέπειτα 11ο Περίπτερο.
Οι βασιλικές τεχνικές σχόλες χρησιμοποίησαν για δάσκαλους τους έμπειρους Λεριούς τεχνίτες που δούλεψαν και μαθήτευσαν δίπλα στους Ιταλούς που δούλευαν στον αεροναύσταθμο ‘’ ROSSETI’’.

Στις Βασιλικές τεχνικές σχολές δίδασκαν δεκαεννέα επαγγέλματα και είχαν ως κύριο μέλημα την μετάδοση γνώσεων στους μαθητές , που θα ήταν ένα εφόδιο για την μελλοντική τους καριέρα σε όλο τον Ελλαδικό χώρο. Τα επαγγέλματα της εποχής εκείνης ήταν καραβομαραγκοί , οξυγονοκολλητές, ξυλουργοί, τορναδόροι, γεωπόνοι, μηχανοξυλουργοί, ραδιοτεχνίτες , τυπογράφοι, ελαιοχρωματιστές, μηχανικοί εσωτερικής καύσης, οικοδόμοι, φανοποιοί, ηλεκτροτεχνίτες, κουρείς, αρτοποιοί, ράπτες, υποδηματοποιοί ,σιδηρουργοί… Η διοίκηση των σχολών είχε για πρόεδρο τον εκάστοτε Γυμνασιάρχη, ενώ ο διαχειριστής και ο λογιστής ήταν υπάλληλοι της τράπεζας. Υπήρχε ο Διοικητικός διευθυντής, ο Τεχνικός διευθυντής ενώ συμμετείχε και ο κλήρος στην διοίκηση της σχολής.
Οι Λεριοί που εργαζόντουσαν για την σχολή ήταν γύρω στα 130 άτομα. Οι μισοί από αυτούς ήταν οι δάσκαλοι και οι υπόλοιποι ήταν μάγειροι και εργάτες γενικών καθηκόντων. Οι 300 πρώτοι μαθητές αποφοίτησαν τον Απρίλιο του 1950. Τα παιδιά πήραν τα πτυχία τους σε μια μεγαλειώδη γιορτή που ετοιμάστηκε για αυτά. Στην απονομή των πτυχίων παραβρέθηκαν οι βασιλείς καθώς και πλήθος κόσμου που μεταφέρθηκε από τον Πειραιά με το ατμόπλοιο ‘’Αγγέλικα’’, ενώ οι βασιλείς ήρθαν με το πολεμικό πλοίο ‘’Ναβαρίνο’’.
Το 1956 δυο 19χρόνοι μαθητές των σχολών πνίγηκαν στο πηγάδι του Τσαλίκη ,στην προσπάθεια τους να σώσουν ανθρώπους που ήδη είχαν χάσει τις αισθήσεις τους… Οι ήρωες αυτοί ονομαζόντουσαν Προκόπης Σουπιάδης και Ζάμπρος Παναγιώτης .

Οι σχολές έκλεισαν οριστικά στις 15 Δεκεμβρίου του 1964. Τρεις χιλιάδες νέα παιδιά έζησαν, μορφώθηκαν, εργάστηκαν, μεγάλωσαν τα παιδιά τους και προσέφεραν σε αυτόν τον τόπο χάρη στα εφόδια που τους προσέφεραν οι σχολές.

Πολλά αρνητικά έχουν γραφτεί για αυτές τις σχολές. Σχόλια πικρόχολα που μάλλον διαιωνίζουν την συνέχεια μιας αρρωστημένης εποχής, μιας εποχής που μόνο πόνο έφερε σε αυτόν τον τόπο. Είχα την τιμή να έχω γνωρίσει άτομα που δούλεψαν, άτομα που ήταν μαθητές στην σχολή αυτή. Όλοι μιλούσαν για κάτι ξεχωριστό για κάτι που τους βοήθησε να ζήσουν, να εργαστούν και να συμβάλουν στην επιχειρηματικότητα αυτού του πολύπαθου κράτους που ονομάζεται Ελλάδα.

Είναι καιρός να αφήσουμε πίσω το μαύρο παρελθόν και να ατενίσουμε το μέλλον των παιδιών μας με αισιοδοξία και όχι με τη μιζέρια που βγάζουν οι μαύρες πένες των σημερινών σύγχρονων κοντυλοφόρων.

Σχετικά Άρθρα

Leave a Comment