Ελευθέριος Ι. Χατζηλάρης : Το Φως της Αναστάσεως

by e-Leros

Μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα του ελληνικού Πάσχα είναι στενά συνδεδεμένα με το «Άγιο Φως». Τη νύχτα της Ανάστασης σβήνουν όλα τα φώτα της εκκλησίας και απομένει μόνο το ακοίμητο φως, που υπάρχει πάνω στην Αγία Τράπεζα, γεμάτο ιερή δύναμη, ικανή να προκαλεί αποτελεσματικούς καθαρμούς. Φέρνει μαζί του το φως αυτό την ευτυχία της Ανάστασης.

Οι πιστοί σπεύδουν να το πρωτοπάρουν από τον ιερέα που έχει βγει στην ωραία πύλη, κρατώντας μια λαμπάδα αναμμένη απ’αυτό.

Μετά το τέλος της Ακολουθίας, κάθε οικογένεια προσπαθεί να το φέρει στο σπίτι της, δίχως να σβήσει. Και μπαίνοντας στο σπίτι μας, σε κάθε ελληνικό σπίτι, σκορπίζει την άγια χάρη του και τη δύναμή του, δύναμη που προέρχεται από το γεγονός ότι πρόκειται για ένα φως, που βρίσκεται μέσα στο Ιερό, μέσα στο «άδυτο» του ναού, που καίει ασταμάτητα πάνω στο χριστιανικό βωμό, γι’αυτό ονομάζεται «Άγιο Φως» ή «Ακοίμητο Φως». Αλλά, παράλληλα κρύβει μέσα του την πίστη ότι είναι φως, που αναπήδησε από τον Τάφο του Κυρίου όταν άνοιξε κι έδωσε την Ανάσταση.

Μπαίνοντας μέσα στο σπίτι μας, δε λησμονούμε με τη μουτζούρα, που βγάζει ο καπνός της αναστάσιμης λαμπάδας, να φτιάξουμε πάνω στ’ ανώφλι της πόρτας του σπιτιού ένα σταυρό. Αυτός ο σταυρός – ας είναι μαύρος κι ακαλαίσθητος – καθώς έγινε σε τέτοια σπουδαία νύχτα και μάλιστα μ’ένα τέτοιο ιερό φως, θα συνεχίζει ολοχρονίς, σαν πιστός φύλακας του σπιτιού μας και της εισόδου του να προστατεύει και «να εφορεύη της εισόδου».

Αξιοσημείωτο είναι ότι παλιά συνήθιζαν να ζυγώνουν την αναμμένη λαμπάδα στα ζώα του σταύλου και στα δέντρα του κήπου, μεταφέροντας έτσι και στην άλογη φύση το μήνυμα της Ανάστασης Εκείνου που τη δημιούργησε.

(από το βιβλίο «Κρατείτε τας Παραδόσεις» του Ι.Ν.Αγίας Μαρίνας Λέρου»

Σχετικά Άρθρα

Leave a Comment