Άρθρο

Η Μάνα Σιό

Πρόσθετο υλικό

Γράφει ο  Frantsesko DiPierro

Έτος 1944-1945. Οι Γερμανοί κατακτητές έχουν πατήσει το πόδι τους σε ολόκληρη τήν Ευρώπη, αλλά και στο νησί της Λέρου.
Το πέπλο του τρόμου έχει σκεπάσει την γηραιά ήπειρο. Οι άνθρωποι φοβούνται, πεινάνε, και προσπαθούν να επιβιώσουν όπως-όπως.

Έτσι και η κυρά Σιό Αμοργινού μιά μάννα πέντε παιδιών από την Αγία Παρασκευή, γιαγιά του Νικόλα Αμοργινού, μια γυναίκα ηρωΪδα που προσπαθεί να βρει τροφή στην δύσκολη εκείνη εποχή για να ταϊσει παιδιά και εγγόνια.
Φεύγει από το σπίτι της με τα πόδια και φθάνει στην περιοχή της Ράχης. Εκεί όπου οι Γερμανοί έχουν κρύψει τα ελάχιστα πλέον τρόφιμα που έχουν απομείνει στο νησί.

Η μάννα Σιό θα μπορούσε εάν έπαιρνε λίγα τρόφιμα από την αποθήκη να παρατείνει τη ζωή των παιδιών της αλλά και των εγγονιών της.
Ένα είναι το πρόβλημα την άσχημη εκείνη ώρα για τη γιαγιά Σιό. Δεν ακούει καλά!
Έτσι δεν άκουσε τον Γερμανό που της φώναζε να φύγει από την περιοχή. 

Η γιαγιά Σιό μετά από λίγο σωριάζεται νεκρή από τη σφαίρα του Γερμανού κατακτητή.

Μια σφαίρα που τη βρίσκει στο κεφάλι! Και όλα αυτά γιατί; Γιατί δεν άκουγε καλά. Ο πόλεμος βλέπεις δεν ξεχωρίζει τους βαρήκοους. 

Αυτά μας διηγήται σήμερα πίνοντας καφέ στον Πλάτανο ο εγγονός της, Νικόλας Αμοργινός.