Άρθρο

Η Λέρος υπό κατοχή των Γερμανών

Πρόσθετο υλικό

Γράφειο ο Frantsesko DiPierro

Νοέμβριος του 1943….. αρχίζει η ‘’μαύρη’’ κατοχή των Γερμανικών στρατευμάτων. Αργότερα με τον ερχομό της άνοιξης και το άνθισμα της αμυγδαλιάς ήρθε και το τελεσίγραφο στο νησί το οποίο έλεγε: ότι για κάθε νεκρό Γερμανό στρατιώτη, το τίμημα θα ήταν η εκτέλεση τριάντα Λεριών.
Άμεσα λειτούργησε η κατοχική διοίκηση!! Ο στρατιωτικός διοικητής εγκαταστάθηκε στο αρχοντικό Καμπούρη, ένα θαυμάσιο κτίριο που βρίσκετε πίσω από το στάδιο του Γυμνάσιου της Αγ. Μαρίνας. Η κρατική υπηρεσία πληροφοριών στεγάστηκε στο αρχοντικό της Μαρίκας Μοσχονά, στο δε αρχοντικό του Μαρκόπουλου η διοίκηση των Ες Eς και η πολιτική διοίκηση στο σημερινό Ειρηνοδικείο.
Οι ναυτικές υπηρεσίες στεγάζονταν στην περιοχή της Γωνιάς και στο σημερινό δημοτικό σχολείο Λακκίου. 
Oι βομβαρδισμένες στα βουνά πυροβολαρχίες αποκατασταθήκαν γρήγορα από ειδικευμένα συνεργεία του Αγίου-Γεωργίου.
Τα Χριστούγεννα του 1943 οι Γερμανοί ξήλωσαν τον τότε Ιταλό δήμαρχο Ποδεστά Βακκάρο και στη θέση του διόρισαν τον γιατρό Γεώργιο Μπουλαφέντη ! 
Στα δε γραφεία « πολιτικών υποθέσεων και επισιτισμού» τοποθέτησαν οι Γερμανοί Λεριούς υπαλλήλους αλλά και δυο αντιφασίστες Ιταλούς, οι οποίοι γνώριζαν καλά την Γερμανική γλώσσα. Ο ένας εξ αυτόν ήταν ο καπετάνιος του βυθισμένου πλοίου Ιβορέα ο δε άλλος ήταν ο διευθυντής της «Τράπεζας Ρώμης» η οποία είχε ως έδρα το Λακκί.
Προς το τέλος Δεκεμβρίου η οικογένεια του Αντ. Καστή παραχώρησε για την δημιουργία Ελληνικού σχολείου χωρίς ενοίκιο την τότε πανσιόν ‘’Αγία Μαρίνα”. Οι Γερμανοί μετά από πολλές διαβουλεύσεις αποφασίζουν να λειτουργήσει το ακατάλληλο κατά τα αλλά κτήριο στην Αγ. Μαρίνα. 
Επιτέλους λειτούργησαν τα Ελληνικά σχολεία μέσα σε όλη αυτή την τραγική κατάσταση. 
Όμως λίγο αργότερα με το τέλος του πρώτου σχολικού έτους οι δάσκαλοι είχαν μείνει απλήρωτοι, ενώ την ίδια περίοδο παρουσιάστηκε και η έλλειψη τροφίμων. Ο υποσιτισμός η έλλειψη σαπουνιού και η παρουσία παράσιτων καθώς και η εξάντληση των παιδιών που ερχόντουσαν νηστικά και με τα πόδια από τις εξοχές στα σχολεία είχε σαν αποτέλεσμα το οριστικό κλείσιμο των σχολείων. Τα τρόφιμα τα οποία είχαν μείνει στις άλλοτε Ιταλικές αποθήκες ολοένα και λιγόστευαν, έτσι επικράτησε στο νησί της Λέρου « το άρπαξε να φας και κλέψε να ‘χεις».
Αυτά και άλλα πολλά αναφέρει ο αείμνηστος καθηγητής Μιχ. Σαμαρκος στο βιβλίο «Λέρος η Μάλτα του Αιγαίου !!»